***

niewiele myśląc
schodziłam wciąż w dół
stromymi ścieżkami pamięci
mijając kamienie
obrosłe mchem myśli
aż doszłam do rzeki
w którą wciąż padały
nieba łzy
moje łzy
i znalazłam - miejsce
w którym tylko sto siedem kroków
dzieli mnie od śmierci

//12.10.2004 Radom

Liczba komentarzy: 2

  1. kariatka powiedział(a),

    24 maj, 2007 @ 8:35 przed południem

    bardzo mi sie podoba ten wiersz :)

  2. pasazernagape powiedział(a),

    24 maj, 2007 @ 5:35 pm

    Bardzo się cieszę z tego powodu :)

Napisz komentarz