niewiele myśląc
schodziłam wciąż w dół
stromymi ścieżkami pamięci
mijając kamienie
obrosłe mchem myśli
aż doszłam do rzeki
w którą wciąż padały
nieba łzy
moje łzy
i znalazłam - miejsce
w którym tylko sto siedem kroków
dzieli mnie od śmierci
//12.10.2004 Radom
kariatka powiedział(a),
24 maj, 2007 @ 8:35 przed południem
bardzo mi sie podoba ten wiersz
pasazernagape powiedział(a),
24 maj, 2007 @ 5:35 pm
Bardzo się cieszę z tego powodu