“Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.”
['Białe jabłka', Jonathan Carroll']
‘
**
5 listopad, 2007 @ 8:07 pm (Z życia wzięte, refleksja, Życie)
Tags: cytat, refleksja
“Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.”
['Białe jabłka', Jonathan Carroll']
‘
**
pankolorek powiedział(a),
8 listopad, 2007 @ 5:50 pm
czemu to takie smutne?
pasazernagape powiedział(a),
8 listopad, 2007 @ 6:21 pm
Miało wyrażać smutek. Miało wyrażać tęsknotę. Miało pokazać, że zgadzam się z tym, że kiedy jestem sama wieczorem, kiedy jest noc i czekam na sen, jest smutno. Ot i tyle.
pankolorek powiedział(a),
8 listopad, 2007 @ 6:31 pm
uch… jaki ciężki to klimat. przecież można usypiać wśród pięknych myśli, wyobraźni, bogatych “cobybyłogdybów”
… no i o mnie możesz sobie też troszkę pomyśleć przed snem - może to też pomoże zasnąć.
pasazernagape powiedział(a),
8 listopad, 2007 @ 6:40 pm
Miał być ciężki, z założenia pana Carrolla i mojego
Tzn, całkowicie się z nim zgadzam, znam to uczucie bardzo dobrze. Cytat mimo swojego smutku jest bardzo trafiony. Dlatego dołożyłam do notek. Zabrakło mi jednak pomysłu na własne rozważanie, może jeszcze kiedyś…? Przy okazji: zaznaczę, że nie jest to regułą noc w noc. Ale czasem owszem.