Terminy zbiórek krwi:
16.11
Politechnika Poznańska
(salka Duszpasterstwa Akademickiego przy kościele św. Rocha)

18.11
Uniwersytet Adama Mickiewicza
Wydział Matematyki i Informatyki – Klub Studencki

19.11
Politechnika Poznańska
Centrum Sportu, sala gimnastyczna, Jana Pawła II 28

19.11
Wyższa Szkoła Hotelarstwa i Gastronomii teren przed Szkołą

23.11
Uniwersytet Ekonomiczny teren przed Gmachem Głównym UEP

24.11
Uniwersytet Ekonomiczny Hala Sportowa ul. Dożynkowa 9

26.11
Uniwersytet Adama Mickiewicza parking przed Wydziałem Biologii

27.11
Politechnika Poznańska
parking budynkiem Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska

30.11
Uniwersytet Adama Mickiewicza parking przy wjeździe do kampusu

1.12
Uniwersytet Przyrodniczy ul. Wojska Polskiego 28, holl Collegium Maximum

2.12
Akademia Sztuk Pięknych budynek A, Al. Marcinkowskiego 29
WSE/WNS Ogrody

ZAPRASZAMY OD 9 do 14 w podanych terminach!:)

My Rainbow is the best one and I’ll never change it for something/somebody else.
My Rainbow has many shades of colours. Not only green, but also red, blue, yellow, orange, black.
And yes, I belong to Him, as well as He belongs to me. I agree, that my mood depends on the nature, on the rainbow, on My Rainbow.

Please, don’t be angry at me just a stupid quiz with my comment

Luv Ya so much, my favourite one

Niesamowite, jak dużo osób szukało tu info o Wampiriadzie 09′ Cieszę się ogromnie, oddawanie krwi jest mi dość bliskie Mam nadzieję, że każdy znalazł czego szukał.

Zachęcam wszystkich, którzy jeszcze się nie zdecydowali – macie jeszcze kilka dni, skorzystajcie Sama wybrałam się wreszcie dzisiaj, na ASP, i było bardzo miło i przyjemnie, w ramach gratisu do czekolad tym razem dwa bilety do Muzy. Zainteresowanie było, ku mej uciesze Sami przyjaźni studentom ludzie, sama radość po upuszczeniu prawie pół litra   Kto nie zdąży w czasie akcji, zapraszam na Marcelińską :] I nie szkodzi, że jutro piszę zaliczenie z psychologii klinicznej, i spać mi się chce a uczyć nie

Powodzenia dla Was, Wampirki

Ktoś tu trafił dzięki frazie “6 maja wolne na wse uam” Więc tak… 6 maja jest wolny na UAM! Tak jak i 7 i 13 maja również ;]

Dla wszystkich zainteresowanych: Wampiriada w Poznaniu odbywa się w następujących terminach:

5 maja (wtorek) – x2 (zwykły + autobus) zwykły – UP (ul. Wojska Polskiego 28, holl Collegium Maximum) autobus – UAM (Ogrody) (parking przy wjeździe do Kampusu – po lewej, za szlabanem)

6 maja (środa) – x1 (zwykły) UAM (Morasko) (Wydział Matematyki i Informatyki, Klub Studencki)

7 maja (czwartek) – x1 (autobus) PP (parking przed budynkiem Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania)

11 maja (poniedziałek) – x1 (zwykły) ASP (budynek A, Al. Marcinkowskiego 29)

12 maja (wtorek) – x2 (zwykły + autobus) autobus – UAM (Morasko) zwykły – Umed (sala telewizyjna w DS. Eskulap, ul. Przybyszewskiego 39)

13 maja (środa) – x1 (zwykły) PP (salka Duszpasterstwa Akademickiego przy kościele św. Rocha)

14 maja (czwartek) – x1 (zwykły) PP (Centrum Sportu, sala gimnastyczna, Jana Pawła II 28)

19 maja (wtorek) – x1 (autobus) AWF (parking przed wejściem głównym AWF)

20 maja (środa) – x1 (zwykły) UEP (Sala 236A, Gmach Główny Uniwersytetu Ekonomicznego)

Wprowadził się do mnie.

Właściwie, to nawet ja tu nie mieszkam, ale On się wprowadził.

Taak… Czasem zwykła szczoteczka do zębów i maszynka do golenia mówią wiele.

I will always be with You.

“Są dwie zasadnicze różnice między mężczyzną a kobietą:

po pierwsze, większość kobiet woli iść na zakupy, niż się pierdolić. A po drugie, kobiety zawsze pakują do walizek wszystkie swoje rzeczy, bez względu na to, jak długo ma trwać podróż i dokąd jadą.”

[w: "Muzeum Psów"]

Hm. Chyba zacznę się pakować, przez tydzień można jeszcze bagaż zreorganizować i ustawić tak, aby żaden Jonathan Carroll mi się nie czepiał

I kurczę, nie przepadam za zakupami.

11 stycznia 2009 roku po raz XVII już grała w niemal każdym polskim mieście Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. W organizację poznańskiego finału włączyli się również studenci Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, członkowie Wydziałowego Centrum Wolontariatu “VOLONTARIO” WSE UAM oraz członkowie Koła Literacko-Teatralnego. Dzięki uprzejmości władz uczelni w holu głównym Auli Uniwersyteckiej przez 6 godzin studenci organizowali wiele atrakcji dla dzieci. Motywem przewodnim imprezy był cyrk, dlatego nie brakowało klownów, cyrkowych zwierząt i sztuczek. Tym, co podobało się maluchom najbardziej, było malowanie twarzy, po którym małe lwiątka, tygrysiątka i kotki brały udział w konkursach zręcznościowych, grach ruchowych, zabawach z chustą Klanza, czy też rozwijaniu talentów plastycznych. Każdy mógł być też żywym pionkiem! Dodatkową atrakcją były występy tancerek z Zespołu Tańca Współczesnego „KONTRAST”, działającego przy MDK nr 2 w Poznaniu oraz pokaz gry na dudach szkockich. Jednak największe wrażenie, nie tylko na dzieciach, robiły pokazy iluzjonisty Piotra Szumskiego. W towarzystwie studentek i studentów każde dziecko odnalazło coś dla siebie i chętnie uczestniczyło w przygotowanych przez nich zabawach. Uczestnictwo tak dużej liczby dzieci w akcji, świadczy o tym, że studenci trafili w gusta najmłodszych.
Dziękujemy wszystkim za liczne przybycie i aktywny udział w naszych działaniach. Zapraszamy za rok!!!*

pozwalam sobie skopiować z http://www.staff.amu.edu.pl/~wolonter/ , ale w końcu sama to stworzyłam

A tu dodam jeszcze od siebie, iż:

dzieciaki są cudowne a zwłaszcza “ja juś chodzię do psiećkoja” i pomalujmy “jaziem”

Taak… mogę zajmować się maluchami

Mro iło pcheneł mange kaj tut kamaf
Pchen jek ław me man tutyr na ładziaw.

Okrągłe i słoneczne. Żółto-pomarańczowe. Cytrusowe. I niewątpliwie świąteczne.

Czasem coś jest tak mocno osadzone w tradycji i zwyczaju, że nie sposób o tym zapomnieć. Pomimo, że w święta pamiętamy o choince, o prezentach, opłatku, dodatkowym nakryciu i masie innych obowiązkowych elementów, słowo daję, nie wyobrażam sobie, żeby zabrakło mi zapachu pomarańczy. Już na kilka dni przed świętami objadamy się mandarynkami, które tylko wtedy specyficznie smakują. Są takie wyczekane cały rok, jak sam śnieg, jak drzewko i rodzinne spotkanie wokół.

Pomarańcze, mimo, że czasem kwaśne do wykrzywienia twarzy, to i tak smakują nieprzeciętnie w wigilię.

Mimo, że są słodsze rzeczy na stole, to pomiędzy musi stać miska pomarańczy i osobna mandarynek.

Mimo, że znajdujemy pod choinką superekstrakulwypaśne prezenty, to i tak największą radość sprawiają pomarańcze i mandarynki od Babci, z własnoręcznie wypisaną karteczką, dla którego z nas jest ten przydział.

Mają swoją niewyobrażalną wartość, choć teraz spokojnie można sobie na nie nie pozwolić. Może to przez te opowiastki, o dzieleniu jednej pomarańczy na piątkę dzieci, bo na więcej nie można sobie było pozwolić (pomarańczy, nie dzieci, choć z tym pewnie też byłoby ciężko). Może przez to, że dzięki nim jesteśmy sobie równi, w ten jeden wieczór, nikt nie ma więcej od innych. Może przez to, że są moją małą tradycją, punktem zaczepienia, czymś, na co czekam od wigilii do wigilii, co wspominam od dzieciństwa, do dorosłości. Najcenniejszym prezentem tego wieczoru, czymś, czego wartości nie da się wyrazić żadnym pieniądzem, ani zastąpić złotem, czy czymkolwiek innym.

Czymś tak nierozerwalnie związanym ze świętami, że będące osobnym świętem.

Amen.

PS: Nie starajcie się zrozumieć.